7 Haziran 2012 Perşembe

Tasavvuf Kültüründe İntikam (Erzurumlu İbrahim Hakkı Örneği)


Tasavvuf kültüründe, insanın en büyük düşmanı, kendi nefsi ve benliğidir. Bunun için başkalarıyla uğraşmak yerine, kendi nefsini ıslah edip kötülüklerden uzaklaşarak ondan intikam almak yoluna gidilmiştir. Çünkü benlik ve nefis, eğitilmediği takdirde insanın ebedi hayatını tehlikeye sokabilecek bir özelliğe sahip olur. Nefis, eğitilerek yaratıcının razı olduğu bir dereceye yükselebilir
.....

XVIII. yüzyıl mutasavvıf şairlerinden Erzurumlu İbrahim Hakkı, nefisle ilgili olarak
en önemli eserlerinden biri olan Dîvânında şu görüşlere yer vermiştir:

Aşkınla olan buldu ayân devlet ü ikbâl
                                   Hem izzet ü iclâl
Benlikde kalan nefse uyan müdbir-i bîmâr
                                   Çekmiş o ziyânı

İlahi aşka sahip olan kimse, manevi bir güce sahip olur.
Benliğine güvenen ve nefsin kötü isteklerine uyan bir hasta gibi zarar etti.

 Nefs-i emmare, insanı kötülüklere yönlendirerek tehlikeli yollara sürükler.
İlahi aşka mazhar olan kişi, talihli ve en kuvvetli olan kişidir.

Nefsini terbiye edemeyen kimse ise talihsiz bir hastaya benzer.


Mustafa Güneş, Tasavvuf Kültüründe İntikam (Erzurumlu İbrahim Hakkı Örneği)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder