21 Haziran 2011 Salı

Yunus'un Gönül Bağından / Hasan Akçay

Yunus’un sevgisi güneşe benzer. Yerine göre ısı, yerine göre ışıktır. Allah’ın yarattığı varlığı sevmemek olmaz, bu Yunus’un idrakine sığmaz. İnsanın insana hor bakması inançla ters düşecektir. İnsanlar hiçbir zaman yaptıkları işten dolayı, bulundukları yerden dolayı horlanıp küçük görülemez. O, sevmenin sınırsızlığını ne kadar kuşatıcı bir şekilde dile getirmiş.

Elif okuduk ötürü
Pazar eyledik götürü
Yaradılanı seveviriz
Yaradandan ötürü.


Bu engin kucaklayış ile sevgisine bir engel ve sınır koymaz. Gönül yapmayı kendisine gaye edinen bir insan için bundan başka bir şey de beklenemez.
Yunus herkesle ve her şeyle dosttur, sulh içerisindedir. Ölüm korkusunu ölümle barışmak suretiyle, aşk ateşini o ateşte pişmeyi zevk edinerek halletmiştir.
Onun kaynağı tasavvuf denizidir. Allah’a olduğu kadar, iyi bir topluma da ancak bu yolla erişilebilir. Herkesi sevgiye, doğruluğa, iyiliğe ve güzelliğe çağırır. Ondaki en büyük ideal sevgidir, ilahî aşktır. Dünyada hiçbir yazar, şair, aşk ve sevgi kelimelerini böylesine çok ve içten kullanmamıştır, denirse mübalağa olmaz.

Metnin alındığı yazıyı okumak için tıklayınız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder