16 Haziran 2011 Perşembe

Yunus Emre ve Sevgi / Sabri Tandoğan


Yunus Emre ve Sevgi
Yunus, büyük Yunus, yıllar yılı okuya okuya bitiremediğim muhteşem bir kitap oldu benim için; Yunus şiir, Yunus dost, Yunus aşk, Yunus ezelî ve ebedî güzellikleri, sırları ve ger­çekleri anlatmakla görevli büyük insan...
Çocukluğumdan beri okuyorum, ne derinliğine varabildim, ne güzelliğinin sırrına ere­bildim. Ama bir gerçek var. Onu bütün varlığımla sevdim. Bir ömür boyu yalnızlığımı paylaştı, dost oldu, arkadaş oldu, sırdaş oldu. Hocam, eğiticim, yol gösterenim oldu.

Devamını okumak veya dinlemek için tıklayınız. 
***
Bir Ben Vardır Bende, Benden İçeri
Edebiyat bir söz sanatı. Ham maddesi kelimeler. Ama büyük edebi eserlerde o kelimeleri aşan hem de çok aşan bir özellik var. Nedir o? Bence, insan gönlü. İnsanın, olanca arılığı, duru­luğu ile gönlünü koyduğu her şey büyüyor, yüceliyor, bir anlam, bir estetik, bir güzellik kazanıyor. Çağları aşıyor. Nice yüzyıllar sonra gönülleri tutuşturuyor. Kalpleri ışıtıyor, aydınlatıyor. Yol gösteriyor, mutlu ediyor, huzur veriyor. Hiç kimse şiir dünya­sında Yunus kadar insan ruhunun inceliklerine inemedi. Dünya edebiyatını didik didik edin. Yunus büyüklüğünde bir şaire rast­layamazsınız. Yunusu sevdim. Bütün varlığımla sevdim. Elim­den tutan oldu, yol gösterenim oldu. Müşküllerimi çözen oldu. Dost oldu, arkadaş oldu, kardeş oldu. İnsan gönlünün nice çetin sorunlarının, Onun bir iki mısraı ile aydınlandığını gördüm. Allah dostları Allah’ın seçtiği dostlardır. Ve Yunus o yüce, o güzel, o seçilmişlerin seçilmişi bir sultandır. Nice tahtlar devrildi, unutul­du gitti. Ama Yunus’un sultanlığı kıyâmete kadar devam ede­cek. O, manevî âlemin sırlarını, inceliklerini insanlara, inanılmaz bir edep, hayâ ve zarafetle fısıldadı. O, insanı insan edenin yine insan olduğunu biliyordu. İlâhi edepte olduğu için her an sec­dedeydi. Kendindeki ilâhi kıymeti biliyordu. Onun için, ete kemi­ğe büründüm, Yunus diye göründüm diyordu. Yunus, bütün şiir­lerinde insan kalbini arıtmaya, temizlemeye, yumuşatmaya ça­lıştı. Taş gönülden ne biter diyordu. Yunus’un sevdiği su ve gül­dü. O, temiz, güzel ve büyük bir insandı. Ancak o temiz, o güzel insanları bulanlar, onların hâliyle hallenenler kurtuluşa erebi­lirler. Yoksa onların edebiyatını yapan, lâfta kalanlar değil. Ha­yatta en büyük aldanış, insanın kendi kendini aldatışıdır. Önemli olan hâl sahibi olmaktır. Kâl sahibi değil. Görünmede hüner yok­tur. Görünmeyeni görmede hüner vardır. Duygusuzluk, ilgisizlik, burun kıvırmak, hâldeki sırları göremeyenlerin, edebin inceliğine ulaşamayanların kabalıkları ve çirkinlikleridir. Onlar, kulakları varken işitmeyenler, gözleri varken görmeyenler, kalpleri varken hissetmeyenlerdir.

***

Yunus

Yunus’un yaşadığı zaman ve mekân çok ilginçtir. 13. yüz­yılın sonlarıyla 14. yüzyılın başları, Anadolu tarihinin çok karışık ve huzursuz bir dönemi idi. Moğol akınları insanları perişan etmiş, kurulu düzen yıkılmış, Selçuklu İmparatorluğu içten çök­müş, ayaklanmalar, isyanlar, yağmalar birbirini takip ediyordu. İnsanlar ağır vergilerden bunalmışlar, yaşama sevinçlerini kay­betmişlerdi. Bütün bunlara kuraklık ve kıtlıklar da eklenince, hayat çekilmez olmuştu. Bir bunalım çağı yaşanıyordu. İşte böy­le bir dönemde, Yunus ortaya çıktı. Umut oldu insanlara. Işık oldu. Kurtarıcı, yol gösterici oldu. Onlara çıkış yolunu gösteren rehber oldu. Yıkılışla diriliş bir arada yaşanıyordu.
Yunus, böyle bir çağın yıkılışını dirilişe yönlendiren, çöküşü uygarlığa dön­düren gönül sultanlarından biri idi. Onun bütün çabası, farklı­lıkları anlayışla karşılamayı, bütünleşmeyi, hoşgörmeyi, sevme­yi, affetmeyi, edebi, inceliği, güzelliği gönüllere nakşetmekti.

***

Sözün Önemi ve Yunus Emre
Yunus; “Bir siz dahi sizde görün, benim bende gör­düğümü” der.
Kendi kendimiz olabilmek, mânâ ikliminde gezebilmek için, işe kelâmdan başlamak gerektiğini unutmayalım. Yunus, kendi kendisi olabilmek, mânâ güzelliğine ulaşabilmek için, kırk yıl Şeyhinin dergâhına odunun bile düzgün ve doğru olanını ge­tirdi, sükût etti. Yunus tevhide sükût ile ulaştı. Ondan sonra “Se­velim, sevilelim, dünya kimseye kalmaz.” dedi. “Aşk ge­licek, cümle eksikler biter.” dedi ve “Ballar balını buldum, kovanım yağma olsun.” diyerek sözlerini noktaladı.
***

2 yorum:

  1. Merhabalar,

    Yunus'a doyum olmaz
    O bir ab-ı hayattır
    Suyundan içen kanmaz
    Her katresi ilaçtır.


    Bu güzel paylaşımlarınız için teşekkür ederim.
    YazBlogcu

    YanıtlaSil
  2. Merhaba YazBlogcu,
    Merhaba Kardeşim,
    Merhaba Yunus sever dost,
    Ziyaretiniz ve yorumunuz için teşekkür ederim.
    Dörtlüğünüz biçim ve öz bakımından harika. Tebrik ederim.
    hayırlı günler dileğiyle.

    YanıtlaSil