27 Haziran 2011 Pazartesi

Prof. Dr. U. Günay ve Yrd. Doç. Dr.O. Horata'nın Yunus Emre Risaletü'n Nushiyye adlı eseri


YUNUS EMRE RİSALETÜ’N NUSHİYYE[1]

Prof. Dr. Umay Günay ile Yrd. Doç. Dr. Osman Horata’nın yazdığı Yunus Emre Risaletü’n Nushiyye adlı eser 1991 Yunus Emre sevgi yılında yapılan çalışmalar sonunda edinilen intibaların etkisiyle duyulan bir ihtiyacı karşılamak üzere yazılmıştır.

Eserin birinci bölümünde Türk kültürü açısında Yunus Emre incelenmekte ve Risaletü’n Nushiyye üzerinde bir değerlendirme yapılmaktadır.
Eserin ikinci bölümünde, günümüz Türkçesindeki karşılıklarıyla Risaletü’n Nushiyye yer almaktadır.
*

Yunus Emre (1240–1241-- 1320–1321) çağına kadar işlenmiş Türk dili ve edebiyatı gelenek ve birikiminin mirasçılarındandır.

XIII. yüzyılın sonlarıyla XIV. Yüzyılın başları Anadolu tarihinin çok karışık ve huzursuz dönemidir. Bu bunalım çağının kültürünü sindiren ve yeni oluşumun temellerini atan Yunus Emre İslam tasavvufu anlayışıyla sonsuz mutluluğun varlığını telkin etmiştir. Yunus Emre bütün şiirlerinde farklılıkları anlayışla karşılamayı, bütünleşmeyi, hoş görmeyi, sevmeyi öğretmeye çalışarak bunalımdaki insanların çıkış yolu olmuştur.
İnsan, tanrı sıfatlarını taşıyan seçkin varlıktır. Yunus Emre’nin şiirinin özü de bu noktadan oluşmaktadır.
Yunus Emre tasavvufi görüş açısından yaradılışın sırrına ermiş ve bu sırra ulaşmanın yollarını şiirlerinde dile getirmiştir.
*
Risletü’n Nushiyye, öğüt haberi veren kitap anlamına gelmektedir. Aruzun “fâilâtün, fâilâtün fâilün” kalıbıyla yazılan 573 beyitten oluşan bir mesnevidir.

Yunus Emre, ölümünden 12 sene önce 1308’de bitirdiği bu eserini sülük ehline (mana yolcularına) tasavvufi gerçekleri anlatmak amacıyla kaleme almıştır.
Risaletü’n Nushiyye’nin konusunu insan ve onun iç dünyasındaki mücadeleleri teşkil etmektedir.

Eserin giriş bölümünde insan ele alınmakta ve tasavvufun yaratılış, akıl ve bilgi teorisi üzerinde durulmaktadır. İnsan su, ateş, hava ve topraktan oluşan suret ve candan (ruhtan ) ibaret olduğu vurgulanmaktadır.
İşleyiş bölümünde 1.tamâ-kanaat, 2.tekebbür-tevazu, 3. öfke ve sabır, 4.cimrilik- cömertlik, gıybet -doğruluk işlenmektedir.
Yunusun bu eserinin, muhteva ve kurgu bakımından başarılı olmakla birlikte, nazım tekniği bakımından zayıf kaldığı (eserin yazarı tarafından ) belirtilmektedir.

Sabahattin Gencal
( Emekli öğretmen)


[1] Prof. Dr. Umay Günay, yrd. Doç. Dr.Osman Horata; Yunus Emre Risaletü’n Nushiyye, Türkiye Diyanet vakfı Yayınları/150, Ank.,1994

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder