2 Mayıs 2011 Pazartesi

Kusursuz Mısralar / H. S.Tanrıöver



















 “Bütün Türk dilinin tarihinde, yani elimize taş üstünde, deri üstünde yazılı olarak geçmiş en eski yazılarımıza kadar hayalimi teşmil ederek söylüyorum.
Yahya Kemal’in mısraı kadar
kusursuz bir mısraı bize vermiş
hiçbir adamımız mevcut değildir.”

*

*


İstanbul’da Bir Akşam
Karşı evlerde ağlayan bîr ses,
Bir küçük nağme-i şikeste-heves,
Eskimiş bir sükût içinde yürür,
Kapılar örtülür; sokaklarda
Mütefekkir ve muhteriz, tenhâ
İki, üç pây-i matem» sürünür.
Beldenin ufk-ı iğtirâbında
Âteşîn bir güneş ufûl etmiş.
Sanki a'sâr içinde zail olan
Bir yığın kanlı râyet-î giryân
Düşen eb'âda hep nüzul etmiş,
Akşam olmuştu. Penbeliklerde
Parçalanmış, dumanlı yelkenler
Gibi bir çok sehâb-ı efsürde
Bir betâetle eyliyordu güzer
Eve nisyân içinde bir düşkün,
Sanki bir cebhe-î emel-mehcûr,
Bir siyah tayf-ı münfail, meksûr
Gibi ben avdet eyliyordum o gün.
Müştekî bir hevesi gam dökerek
Bir kadın geçti. Bakmadan tanıdım,
Ben önün eski âşinâsıydım.
Yine bî-çâre kollarında onun,
Vardı bî-tâb ü münkesir, o melek,
Hasta bir tıfl-ı sâ'kit ü mahzun.
Bu senin nuhbe-i hayâlindi,
Bu ömîdin ki böyle kaldı sakat,
Sana bir yâd-ı mâtemî ebedî.
Sana ben kalben ağiadımdı, fakat
Acı bir hisle muztarib, köşkün
Söylüyordum yavaş yavaş tekrar:
Herkesin kollarında böyle, bugün
Müteverrim, sakat çocuklar var.


H. S . Tanrıöver

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder