22 Kasım 2010 Pazartesi

Sabahattin Gencal Gelebilir mi gelemez mi?

         

ANSIZIN GELEBİLİRİM

            Kartalla ilgili bir yazı okuyunca kendimi kartala benzetiverdim. Emekli olduğumu, inzivaya çekildiğimi; yeniden uçmaya hazırlandığımı yazdım. Ancak kendimi tanıtmadım. Nerden gelip nereye gitmek istediğimi de yazmadım. Tanınmış biri olmadığıma göre yazıya kendimi kısaca tanıtmakla başlamalıyım:
            Öğretmen okulundan geliyorum. Erzurum Yavuz Selim İlköğretmen okulunu bitirdim. Öğrenci sevgisini, öğretmenlik aşkını orada edindim. Bu sevdayı, bu aşkı öğrencilerimle yaşadım; sizlerle de yaşamak isterdim.
            Eğitim Enstitüsünden geliyorum. Bursa Eğitim Enstitüsü Edebiyat bölümünden mezun oldum. Branş bilgisini, çalışma temposunu orada kazandım. Bilgiyi ve çalışma temposunu öğrencilerimle paylaştım; sizlerle de paylaşmak isterdim.
            TODAİE’den geliyorum. TODAİE Kamu yönetimi, Lisans üstü uzmanlık (master) programını bitirdim. Çağdaşlığı, sistem yaklaşımını orada öğrendim. Çağdaş sistem yaklaşımını arkadaşlarımla uyguladım; sizlerle de uygulamak isterdim.
            Hukuk fakültesinden geliyorum. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdim. Hak hukuk kavramlarını orada pekiştirdim. Hak hukuk kavramlarını tüm tanıdıklarımla yaşadım; sizlerle de yaşamak isterdim.
            Türkiye’den geliyorum. 35 yıllık öğretmenlik ve yöneticiliğim sırasında Trakya’yı ve Anadolu’yu dolaştım. Türk kültürünü halkımla beraber yaşadım; sizlerle de yaşamak isterdim.
            Bir dağ köyünden geliyorum. 1943’te Trabzon ili Dernekpazarı’nın Akköse köyünde doğdum. Köyümüm uhrevi havasını hâlâ teneffüs ediyorum; bu havayı sizlerle de teneffüs etmek isterdim.
            …..
            Kimilerinizin: “Sen ne imişsin, be ağabey!” dediğini hissediyorum. Tebessüm ettiğinizin de farkındayım. Ama siz de farkındasınız ki kurallara tam uyanlar, kulvarlarından hiç sapmayanlar tanınmaz ülkemizde. Onun için benim tanınmamışlığımı fazla yadırgamayın.
            Konuyu saptırmayalım. Bir yerlerden geldiğimi söylüyordum. Gele gele nereye geldim. Başka deyişle az gittim uz gittim; dere tepe düz gittim; altı ay bir güz gittim. Bir de arkama baktım ki bir arpa boyu yol gitmemişim.
            Yol almak istiyorum. Başka bir kulvara girmek daha doğrusu yazar olmak istiyorum.
            Bir yazar olarak size ne verebilirim. Ne vereceğim, insan ancak kendinde olanı verebilir. Ben kazanımlarımı yukarıda paragraf paragraf yazdım. Şimdi de her paragrafı bir iki kelimeye indirgeyerek vermek istediğim değerleri yazalım.
            Her insanda bulunması arzu edilen değerlerden bazılarını yazalım: Sevgi, bilgi, kültür, çalışkanlık, adalet, çağdaşlık, dindarlık, ahlâk…
            Yine öğretmenlik damarım mı kabardı dersiniz. Belki öyle; ama bu kulvarda öğretmen gibi olamayacağımı da biliyorum.
Öğretmen gibi olamayacağımı biliyorum; ama nasıl olacağımı bilemiyorum. Sizlerin yardımlarıyla öğrenmeye çalışacağım.

            Bugüne kadar hep okullarda öğrenmeye çalıştım. Sayısız kurslarda, seminerlerde öğrenmeğe çalıştım; ama şimdi bir kartal gibi hazırlanıyorum.
            Kartalın yeniden uçmaya nasıl hazırlandığını yazmıştım; yeniden hatırlatayım mı?
            “ Yeniden doğuş için kartal bir dağın tepesine uçar ve oradaki bir kayalıkta, artık uçmasına gerek olmayan bir yerde yuvasında kalır. Bu uygun yeri bulduktan sonra gagasını sert bir şekilde kayaya vurmaya başlar. En sonunda gaga düşer. Kartal bir süre yeni gagasının çıkmasını bekler. Gagası çıktıktan sonra, bu yeni gaga ile pençelerini yerinden söker çıkarır. Yeni pençeleri çıkınca kartal bu sefer eski tüylerini yolmaya başlar. Beş ay sonra kartal, kendisine 20 veya daha uzun süreli bir yaşam bağışlayan meşhur yeniden doğuş uçuşunu yapmaya hazır duruma gelir.”

            Ben de kafamı taşa vura vura kıracağım. Yeni görüş kazandıktan sonra kalemimi açacağım; yeni bir imajla yeniden uçmaya çalışacağım…
            Ansızın gelebilirim. Ya da, bu uğurda kapınızda …

            Sabahattin Gencal, (Denemelerde Kendimiz Görme, sayfa 13, Yuvacık, 2007)

3 yorum:

  1. Kartallar genelde yalnız uçar, bazen sürüyle.
    Sizi daha iyi tanıdığıma sevindim.

    Sevgi ve Saygılar

    YanıtlaSil
  2. Size sonsuz saygılarımı sunuyorum. Ülkemizin sizin gibi özel öğretmenlere ihtiyacı var.
    Bende şahsım adına bloggerda sizi tanımaktan onur duyuyorum.
    Biz sizden çok şey öğrendik. Dileğim odur ki bir gün bu sayfalarda kiatbınızın yayınlandığını bize haber vermeniz. Bir sürü eften püften kitap yazdım diye ortaya çıkan insanlardan daha çok daha fazlasını hakediyorsunuz.
    Yolunuz açık olsun.

    Çok güzel bir sayı olmuş. Emeğinize ve yüreğinize sağlık.

    YanıtlaSil
  3. AÇIK TEŞEKKÜR
    Tüm ziyaretçilerimize teşekkür ederiz.
    Yorumlarınız için de ayrıca teşekkür ederiz.
    Yorumlar güzel, iltifatlar güzel.
    Tüm günlerinizin, tüm çalışmalarınızın da güzel olması dileğiyle hepinizi segiyle, saygıyla selamlıyoruz.
    Sabahattin Gencal

    YanıtlaSil