22 Kasım 2010 Pazartesi

İlk Karne / Fatmanur - Sabahattin Gencal





İLK KARNE

İlk karnemizi alınca sevinerek geldik evimize
Hemen koştuk babamıza annemize.
Onlar da bizi sevip okşadılar
Sevincimizi katladılar.

Daha sonra gittik ninemize dedemize
Onlar da bizi candan kucakladılar.
Hal hatırdan sonra alınca karneleri elimize
“Öğüt mü, para mı istersiniz?”
 diye sordular bize.
Öğüdün nasıl bir oyuncak olduğunu bilmeden
Hem öğüt, hem para dedik
Onları güzelce dinledik.

Sevgili yavrularımız, canlarımız
                                   diye başladılar
Şu düşündürücü sözleri sıraladılar:

Nasıl ki ölçeriz ağırlığımızı kilo,
                         boyumuzu santimetre ile
Bilgi ve davranışlarımızı da ölçeriz karne ile.

Sanmayın ki karne sadece yazılı olur.
Yine sanmayın ki karne yalnız
            Öğretmen tarafından doldurulur.
Ona göre, inşallah daima çalışır
            Ve başarılı olursunuz
Dileriz hayatınız boyunca mutlu olursunuz.

Bu sözlerden sonra bizi tekrar kucakladılar
Cebimize de harçlıklarımızı koydular.
Teşekkür ettikten sonra
“ öğüdümüz nerde? Dedik.
Gülerek tekrar tatlı tatlı öptüler ve
Anlamlı süzdüler bizi.
Bir an durakladık
            Öğüdün oyuncak olmadığını anladık.
Ninemizin, dedemizin öğütlerini
            Kulağımıza küpe yapacağız.
Her karne alışta bu anı yaşayacağız.

            FATMANUR - SABAHATTİN GENCAL
24.01. 2004

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder